N1 · categorie
Gin
- Familie
- Samengestelde gedistilleerde drank
- Grondstoffen
- Granen · Planten & botanicals
- Plaats van oorsprong
- Nederland & Engeland
Kleur: Granen, zoals in de Atlas. Elk naburig item leidt naar zijn pagina; het inzetkaartje rechtsboven opent het wijde overzicht.
Een neutrale alcohol, meestal uit granen, gearomatiseerd met jeneverbessen en andere planten: koriander, engelwortel, citrusschillen, iriswortel. Hij stamt af van de jenever uit de Nederlanden, die in Londen een Engelse en daarna een mondiale gedistilleerde drank werd.
De smaak van de jeneverbes moet overheersen: dat is de kernvereiste van de Europese definitie. De keuze van de andere planten is vrij, vandaar de buitengewone verscheidenheid aan gins.
Hoe het wordt gemaakt
De basis is een zeer zuivere alcohol, gedistilleerd tot ten minste 96 % vol. De planten, met de jeneverbessen voorop, worden erin gemacereerd en daarna met de alcohol opnieuw gedistilleerd; soms stijgen de dampen door een mand met planten die boven de distilleerketel is geplaatst. Het distillaat wordt daarna met water op sterkte gebracht.
Het Europese recht onderscheidt drie niveaus. “Gin” mag eenvoudigweg gearomatiseerd zijn; “gedistilleerde gin” moet met zijn planten door de distilleerketel gaan; “London gin” ontleent zijn aroma's uitsluitend aan die distillatie en krijgt geen kleurstof en vrijwel geen suiker. Ondanks zijn naam mag London gin overal worden geproduceerd: het is geen geografische aanduiding.
Een verhaal
Gin heeft geen uitvinder. Hij komt van de jenever uit de Nederlanden, een graanbrandewijn waarvan al in de 16e eeuw recepten werden gedrukt. Het idee dat hij zou zijn uitgevonden door de arts Franciscus Sylvius, in Leiden, duikt in 1824 op in een Engels boek; Sylvius werd geboren in 1614, toen jenever al werd verkocht.
Aan het eind van de 17e eeuw stelt Engeland de distillatie voor iedereen open. Een graanalcohol in navolging van jenever verspreidt zich in de arme wijken van Londen: dat is de “Gin Craze”. Tussen 1729 en 1751 neemt het Parlement vijf gin-wetten aan om haar te beteugelen. In de 19e eeuw levert de distillatiekolom een zuiverdere alcohol op, die niet langer verzacht hoeft te worden: droge gin, of “dry gin”, zonder toegevoegde suiker, verdringt tegen het eind van de eeuw geleidelijk de zoetere “Old Tom”.
In het glas
Meestal kleurloos ruikt gin naar de hars en de den van de jeneverbes, vaak aangevuld met citrus, specerijen en bloemige tonen.
Hij wordt zelden puur geschonken. Gin-tonic combineert hem met tonic op basis van kinabast; die combinatie wordt vaak in verband gebracht met het gebruik van kinine tegen malaria in het Britse Rijk. Gin is ook de basis van talrijke cocktails, van de martini tot de negroni.
Kleurloos — niets na de distilleerketel. Bekijk de zes manieren om kleur te geven
Terroirs en geografische aanduidingen
De erkende productiegebieden die in de Atlas aan deze categorie gekoppeld zijn.
- Gin de Mahón Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Spanje
Bronnen en validatie
- Bronnen van het corpus
- Benamingen en statussen: eAmbrosia, het officiële register van de geografische aanduidingen van de Europese Unie. Geometrieën: INAO, Délimitation des aires géographiques des SIQO (27-07-2026), Licence Ouverte v2.0, geherprojecteerd naar WGS84.
- Corpus bijgewerkt op
- 1 augustus 2026
- Validatie
- Eerste versie Corpus in opbouw. Elke vermelding wordt geverifieerd en van bronnen voorzien vóór validatie door de toekomstige wetenschappelijke raad. De beschermingsstatus en de wijze van lokalisering staan bij elke vermelding: een door een productdossier afgebakend gebied en een referentiepunt in een stad hebben niet dezelfde waarde.