N2 · terroir / geografische aanduiding
Troyanska slivova rakya — GA
- Ligging
- Troyan, Bulgarije42.89 / 24.71
- Bescherming
- Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese UnieDossier PGI-BG-01862 · in de Unie sinds 21 juni 2005
- Validatie
- Eerste versiein afwachting van de wetenschappelijke raad
Kleur: Ander fruit, zoals in de Atlas. Elk naburig item leidt naar zijn pagina; het inzetkaartje rechtsboven opent het wijde overzicht.
Een brandewijn van blauwe pruimen uit de streek van Troyan, aan de noordelijke voet van het Balkangebergte in Bulgarije, gedistilleerd en daarna minstens drie jaar op eikenhouten vaten gerijpt. Zijn Bulgaarse naam, Троянска сливова ракия, betekent “rakia van pruimen van Troyan”.
De pruimen worden vóór de gisting ontpit, terwijl het Europese recht toestaat de vruchten met of zonder pit te distilleren. Volgens het technisch dossier geeft dat deze rakia een zeer laag gehalte aan cyanide, en dus weinig ethylcarbamaat, een ongewenste stof die zich vooral vormt uit de door de pitten vrijgegeven cyanide.
Hoe het wordt gemaakt
Drie variëteiten blauwe pruimen gaan in de assemblage: de Stanley voor 70 %, de blauwe pruim van Kjoestendil voor 17 % en de gewone blauwe pruim voor 13 %. De vruchten worden gemalen en daarna door een zeef gehaald om de pitten af te scheiden. De pulp gist in een kuip met geselecteerde gisten, zonder 30 °C te overschrijden, en wordt dan gedistilleerd in een continue kolom van Bulgaars ontwerp: de most gaat er zonder onderbreking in en de brandewijn komt er zonder onderbreking uit, met 55 tot 65 % vol.
Met gedemineraliseerd water teruggebracht tot 42 tot 45 % vol., geklaard en daarna tot min 10 °C afgekoeld om hem te stabiliseren, rijpt de brandewijn minstens drie jaar in vaten van 300 tot 500 liter, gemaakt van Bulgaars eikenhout. De kelders zijn ondergronds of half ondergronds: de temperatuur blijft er 's zomers tussen 18 en 22 °C en daalt 's winters niet onder 5 °C. De beste partijen blijven tot vijfentwintig jaar op vat.
Een verhaal
Het technisch dossier dat Bulgarije in 2015 heeft ingediend, meldt een traditie: de monniken van het klooster van Troyan zouden de eersten zijn geweest die deze brandewijn distilleerden, volgens een recept met veertig planten. Het dateert de stichting van het klooster in de 14e eeuw, terwijl de kroniek van het klooster, aangehaald door de stad Troyan, haar in 1600 plaatst. Dezelfde tekst erkent dat geen enkel geschrift zegt vanwaar de distillatie in de streek is gekomen; de legende is niet gedocumenteerd. Het dossier en de stad Troyan melden ook dat de brandewijn van de monniken in 1894 in Antwerpen een bronzen medaille ontving.
De cijfers die het dossier voor de 20e eeuw aanhaalt, zijn sprekender: tussen 1921 en 1952 groeien de boomgaarden van de streek van Troyan van ongeveer 1 600 tot meer dan 7 100 hectare, en de pruim wordt een van de eerste bronnen van inkomsten van de gezinnen. Elk jaar vindt er een feest van de pruim en de pruimenbrandewijn plaats, traditioneel op de laatste zaterdag van september.
In het glas
Helder, van strogeel tot goudkleurig, een kleur die hij aan het vat dankt, ruikt hij eerst naar pruim, met tonen van eik en vanille in de afdronk. Het dossier benadrukt dat de vrucht meer aanwezig blijft dan het hout, zelfs na drie jaar op vat.
Hoe we het weten
Een geografische aanduiding of een oorsprongsbenaming waarborgt een herkomst en de naleving van een gecontroleerd productdossier. Ze zegt niets over de kwaliteit van een bepaalde fles, noch over het ambachtelijke karakter van de producent: ze is een garantie van herkomst en methode, geen beoordeling.
Omdat voor deze vermelding geen officiële afbakening als open data is gepubliceerd, is het punt op de kaart een indicatieve markering — een stad of een grondgebied — en niet de omtrek van het gebied. Het situeert, het bakent niet af.
De distilleerderijen van dit gebied
De inventarisatie van de producenten in dit gebied is gaande. Dit niveau van het corpus — de distilleerderij, haar geschiedenis, haar productiemiddelen, haar archieven — is het volgende documentaire werkterrein van de Atlas. U kunt eraan bijdragen.
Bronnen en validatie
- Bronnen van het corpus
- Benamingen en statussen: eAmbrosia, het officiële register van de geografische aanduidingen van de Europese Unie. Geometrieën: INAO, Délimitation des aires géographiques des SIQO (27-07-2026), Licence Ouverte v2.0, geherprojecteerd naar WGS84.
- Dossierreferentie
- PGI-BG-01862 eAmbrosia-register van de Europese Unie
- Bescherming in de Unie
- Sinds 21 juni 2005 Article 37 of Regulation 2019/787 — eAmbrosia-inventaris van 17 november 2026
- Corpus bijgewerkt op
- 1 augustus 2026
- Validatie
- Eerste versie Corpus in opbouw. Elke vermelding wordt geverifieerd en van bronnen voorzien vóór validatie door de toekomstige wetenschappelijke raad. De beschermingsstatus en de wijze van lokalisering staan bij elke vermelding: een door een productdossier afgebakend gebied en een referentiepunt in een stad hebben niet dezelfde waarde.