N2 · terroir / geografische aanduiding
Zadarski maraschino — GA
- Ligging
- Dalmatie, Kroatië44.12 / 15.23
- Bescherming
- Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese UnieDossier PGI-HR-01960 · in de Unie sinds 24 april 2012
- Validatie
- Eerste versiein afwachting van de wetenschappelijke raad
Kleur: Planten, zoals in de Atlas. Elk naburig item leidt naar zijn pagina; het inzetkaartje rechtsboven opent het wijde overzicht.
Een kleurloze likeur uit Zadar en Dalmatië, gemaakt van de marasca, een donkerrode, bijna zwarte zure kers. De gefermenteerde vruchten en de bladeren, takjes en schors van de kersenboom, in alcohol gemacereerd, worden apart gedistilleerd; daarna worden deze distillaten geassembleerd met alcohol en veel suiker.
Het Europese recht rekent maraschino niet tot de gewone likeuren: het maakt er een aparte categorie van, nummer 37, “maraschino, marrasquino of maraskino”. Het is een kleurloze likeur, vooral gearomatiseerd door de marasca, met ten minste 24 % vol. en 250 gram suiker per liter. Zadarski maraschino eist meer: ten minste 32 % vol., 300 tot 360 gram suiker per liter, en ten minste een derde van zijn alcohol afkomstig van marascadistillaten. Zijn dossier preciseert dat zijn geur alleen van deze distillaten komt, zonder toegevoegd aroma. De naam van de vrucht, “maraska” in het Kroatisch, komt van het Italiaanse “amarasca”, van het Latijnse “amarus”, bitter.
Hoe het wordt gemaakt
De marasca's worden geplukt, gesorteerd, geplet en ontpit, waarna men ze van nature laat fermenteren. Er wordt ethylalcohol van landbouwoorsprong aan toegevoegd, en ze macereren ten minste dertig dagen voordat ze in opeenvolgende ladingen worden gedistilleerd, in een koperen distilleerketel: het distillaat heeft 55 tot 65 % vol. Apart worden de bladeren, takjes en schors van de kersenboom fijngemaakt, macereren ze eveneens in alcohol en worden ze op dezelfde wijze gedistilleerd.
De twee distillaten samen vormen het maraschinodistillaat. Het wordt vermengd met ethylalcohol en suikersiroop, en men laat het rusten tot het geheel perfect is versmolten. De marasca's komen uit Dalmatië, waar ze vooral onder 200 meter hoogte groeien en rijk aan suiker en droge stof rijpen, van 21 tot 28 %, donkerrood, bijna zwart. Het gebied omvat de comitaten Zadar, Šibenik-Knin en Split-Dalmatië.
Een verhaal
Het technisch dossier verbindt maraschino met een traditie van Zadar. Aan het begin van de 16e eeuw zou de apotheker van het dominicanenklooster van de stad met de marasca een likeur hebben samengesteld die “rosolio” heet, de generieke naam van zoete likeuren in het Italiaans; het dossier noemt geen enkel document ter ondersteuning. Het meldt dat in 1730 een botanicus en distillateur, Bartul Ferrari, een koffiehuishouder met de naam Calceniga de kunst zou hebben geleerd om de vruchten te plukken en te laten fermenteren om er een distillaat van te maken.
Het “Dizionario Biografico degli Italiani” geeft gedateerde ijkpunten. De stad, Zara in het Italiaans, behoort dan aan Venetië. Francesco Drioli, in 1738 in Istrië geboren, zou daar, naar men zegt, zijn ingewijd door de Venetiaan Giuseppe Carceniga, aan wie de maraschino van Zara zijn faam dankte, en begint er in 1759 mee. In 1768 wijdt hij zich geheel aan deze likeur, die hij via correspondenten in Triëst, Venetië, Marseille of Londen tot in Rusland en de Nieuwe Wereld verzendt. Onder het Oostenrijkse bestuur krijgt zijn fabriek in 1803 de titel “bevoorrechte fabriek”. Volgens het technisch dossier telt Zadar tussen 1801 en 1806 al vijftien distilleerderijen.
In het glas
Stroperig, kleurloos en van een kristalheldere helderheid heeft Zadarski maraschino de geur van de marasca, met lichte tonen van groene kersenboomtakjes. In de mond beschrijft zijn tekst de smaak van de vrucht, zuurzoet, met een lichte bitterheid. Zeer zoet heeft hij ten minste 32 % vol.
Hoe we het weten
Een geografische aanduiding of een oorsprongsbenaming waarborgt een herkomst en de naleving van een gecontroleerd productdossier. Ze zegt niets over de kwaliteit van een bepaalde fles, noch over het ambachtelijke karakter van de producent: ze is een garantie van herkomst en methode, geen beoordeling.
Omdat voor deze vermelding geen officiële afbakening als open data is gepubliceerd, is het punt op de kaart een indicatieve markering — een stad of een grondgebied — en niet de omtrek van het gebied. Het situeert, het bakent niet af.
De distilleerderijen van dit gebied
De inventarisatie van de producenten in dit gebied is gaande. Dit niveau van het corpus — de distilleerderij, haar geschiedenis, haar productiemiddelen, haar archieven — is het volgende documentaire werkterrein van de Atlas. U kunt eraan bijdragen.
Bronnen en validatie
- Bronnen van het corpus
- Benamingen en statussen: eAmbrosia, het officiële register van de geografische aanduidingen van de Europese Unie. Geometrieën: INAO, Délimitation des aires géographiques des SIQO (27-07-2026), Licence Ouverte v2.0, geherprojecteerd naar WGS84.
- Dossierreferentie
- PGI-HR-01960 eAmbrosia-register van de Europese Unie
- Bescherming in de Unie
- Sinds 24 april 2012 Article 37 of Regulation 2019/787 — eAmbrosia-inventaris van 17 november 2026
- Corpus bijgewerkt op
- 1 augustus 2026
- Validatie
- Eerste versie Corpus in opbouw. Elke vermelding wordt geverifieerd en van bronnen voorzien vóór validatie door de toekomstige wetenschappelijke raad. De beschermingsstatus en de wijze van lokalisering staan bij elke vermelding: een door een productdossier afgebakend gebied en een referentiepunt in een stad hebben niet dezelfde waarde.