N2 · terroir / geografische aanduiding
Gin de Mahón — GA
- Ligging
- Menorca, Spanje39.95 / 4.05
- Bescherming
- Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese UnieDossier PGI-ES-01953 · in de Unie sinds 12 juni 1989
- Validatie
- Eerste versiein afwachting van de wetenschappelijke raad
Kleur: Granen, zoals in de Atlas. Elk naburig item leidt naar zijn pagina; het inzetkaartje rechtsboven opent het wijde overzicht.
De gin van het eiland Menorca, op de Balearen, één keer gedistilleerd in koperen distilleerketels die op houtvuur worden verwarmd, uit een alcohol van landbouwoorsprong die deels van wijn afkomstig is, en jeneverbessen. Kleurloos haalt hij 38 tot 43 % vol.
Ondanks zijn naam rangschikt het Europese recht hem niet onder de eigenlijke gins, maar in de naburige categorie van de “met jeneverbessen gearomatiseerde gedistilleerde dranken”, nummer 19. Wat hem onderscheidt is zijn methode: een alcohol die minstens 10 % wijnalcohol bevat, een enkele distillatie op houtvuur, en geen enkel aroma, extract of additief. De ingrediënten mogen wel van buiten Menorca komen.
Hoe het wordt gemaakt
De jeneverbessen drogen minstens een jaar op natuurlijke wijze voordat ze worden gebruikt. Ze macereren minstens tien uur, heel of gekneusd, in alcohol of in water. Het geheel, een mengsel van water en alcohol van 38 tot 52 % vol., gaat één keer door de koperen distilleerketel, die rechtstreeks op hout wordt verwarmd, en men houdt alleen het middelste deel van het distillaat over, het “hart”.
Het distillaat loopt traditioneel in kruiken: de meesterdistillateur noteert de vultijd van elke kruik, waarmee hij het verloop van de distillatie in de gaten houdt. Dat mag gemiddeld niet meer bedragen dan 16 % van de geladen vloeistof per uur, en elke distilleerketel doet maar één distillatie per dag. De verkregen gin, van minstens 70 % vol., wordt daarna met water verdund, eventueel gefilterd en in een kuip opgeslagen.
Een verhaal
Volgens zijn technisch dossier ontstaat de gin van Menorca in de 18e eeuw, tijdens de perioden van Britse overheersing van het eiland. De Engelse soldaten en inwoners vragen in de tavernes om de brandewijn die in hun land in de mode is: de handelaars van Mahón voeren jeneverbessen en alcoholen in, en ambachtslieden bouwen distilleerketels. De oudste bekende schriftelijke vermelding is een receptenbundel die tussen het einde van de jaren 1790 en 1810 wordt gedateerd. In 1815 noemt de Menorcaanse geleerde Joan Ramis i Ramis gin onder de brandewijnen van het eiland.
Het museum van Menorca, in Mahón, bewaart “canecas”, keramische flessen uit de Britse tijd, waarvan sommige bij baggerwerk uit de bodem van de haven zijn gehaald. De huidige flessen nemen vaak hun vorm over. De naam “Gin de Mahón” zou verwijzen naar de haven vanwaar deze gin werd verscheept.
In het glas
Kleurloos en helder ruikt de gin de Mahón sterk naar jeneverbes, met planten- en kruidentonen. Op Menorca wordt hij vaak puur geschonken in kleine glazen. Later is de “pomada” in zwang gekomen, een mengsel van gin en limonade, verbonden met de patroonsfeesten van de zomer, van Sint-Jan tot de Mare de Déu de Gràcia, waar de paarden de eerste plaats innemen. Aangelengd met spuitwater en een citroenschil wordt hij de “pellofa”.
Hoe we het weten
Een geografische aanduiding of een oorsprongsbenaming waarborgt een herkomst en de naleving van een gecontroleerd productdossier. Ze zegt niets over de kwaliteit van een bepaalde fles, noch over het ambachtelijke karakter van de producent: ze is een garantie van herkomst en methode, geen beoordeling.
Omdat voor deze vermelding geen officiële afbakening als open data is gepubliceerd, is het punt op de kaart een indicatieve markering — een stad of een grondgebied — en niet de omtrek van het gebied. Het situeert, het bakent niet af.
De distilleerderijen van dit gebied
De inventarisatie van de producenten in dit gebied is gaande. Dit niveau van het corpus — de distilleerderij, haar geschiedenis, haar productiemiddelen, haar archieven — is het volgende documentaire werkterrein van de Atlas. U kunt eraan bijdragen.
Bronnen en validatie
- Bronnen van het corpus
- Benamingen en statussen: eAmbrosia, het officiële register van de geografische aanduidingen van de Europese Unie. Geometrieën: INAO, Délimitation des aires géographiques des SIQO (27-07-2026), Licence Ouverte v2.0, geherprojecteerd naar WGS84.
- Dossierreferentie
- PGI-ES-01953 eAmbrosia-register van de Europese Unie
- Bescherming in de Unie
- Sinds 12 juni 1989 Article 37 of Regulation 2019/787 — eAmbrosia-inventaris van 17 november 2026
- Corpus bijgewerkt op
- 1 augustus 2026
- Validatie
- Eerste versie Corpus in opbouw. Elke vermelding wordt geverifieerd en van bronnen voorzien vóór validatie door de toekomstige wetenschappelijke raad. De beschermingsstatus en de wijze van lokalisering staan bij elke vermelding: een door een productdossier afgebakend gebied en een referentiepunt in een stad hebben niet dezelfde waarde.