Naar de inhoud

Deze pagina is automatisch vertaald uit het Frans. Zij is niet nagelezen door een moedertaalspreker: de Franse versie is bindend. Lees de Franse versie

N2 · terroir / geografische aanduiding

Anís de Chinchón — GA


Ligging
Chinchón, Spanje40.14 / -3.42
Bescherming
Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese UnieDossier PGI-ES-02017 · in de Unie sinds 12 juni 1989
Validatie
Eerste versiein afwachting van de wetenschappelijke raad
Situatiekaart: de indicatieve positie van Anís de Chinchón, zonder contour. Schaal: 100 km. De omgeving. Er staan nog 2 Atlas-items op.

Kleur: Planten, zoals in de Atlas. Elk naburig item leidt naar zijn pagina; het inzetkaartje rechtsboven opent het wijde overzicht.

PlantenDruifAppel en peerAnder fruitGranenSuikerriet Indicatieve markering — een punt, en niets meer Indicatieve positie — er is geen contour geladen

De anijsdrank van de gemeente Chinchón, ten zuidoosten van Madrid, gedistilleerd in koperen distilleerketels van groene anijs, de “matalahúga”, die in water en alcohol van landbouwoorsprong is gemacereerd. Hij wordt droog of zoet verkocht, met 35 tot 74 % vol. naargelang het type.

Wat het onderscheidt

Vier types delen de naam: de “seco especial”, met 70 tot 74 % vol., de “extra seco”, met 50 tot 55 %, de “seco”, met 40 tot 50 %, alle drie met hoogstens 10 gram suiker per liter, en de “dulce”, met 35 tot 40 %, met meer dan 200 gram. In alle types komt minstens de helft van de alcohol en van de etherische oliën uit het distillaat van groene anijs; komt alles ervandaan, dan mag het etiket “100 por 100 destilado” vermelden. Groene anijs is de enige gedistilleerde plant: hij mag alleen worden aangevuld met natuurlijke etherische oliën van groene anijs of steranijs.

Hoe het wordt gemaakt

De groene anijs macereert twaalf tot veertien uur in een oplossing van alcohol met een matige sterkte. Daarna wordt hij gedistilleerd met alcohol van landbouwoorsprong en water, in koperen distilleerketels die worden verwarmd met stoom die door een dubbele wand circuleert, zonder de te distilleren massa aan te raken. Het distillaat wordt in drie fracties gescheiden, de voorloop, het hart en de naloop; alleen het hart, het omvangrijkste, wordt de “alcoholaat van anijs”, met 74 tot 79 % vol.

Voor de droge types wordt dit alcoholaat verdund met gedemineraliseerd water; voor het zoete type voegt men er ook een siroop van sacharose en witte suiker aan toe. De anijsdrank moet in de gemeente zelf worden geproduceerd en gebotteld, zonder verkoop in bulk, in glazen of keramische flessen van ten hoogste een liter. Het dossier rechtvaardigt deze regel met de kwetsbaarheid van de etherische oliën, die door transport, zon en temperatuurschommelingen worden aangetast.

Een verhaal

Het technisch dossier laat de anijsdrank van Chinchón teruggaan tot de 17e eeuw, toen wijnstokken en groene anijs de gronden van de gemeente al bedekten. In de winter distilleerde men de draf die van de wijnbereiding was overgebleven met de anijs die tussen die resten was bewaard. Ezeldrijvers kochten deze brandewijn en verspreidden hem over heel Spanje. De gemeentearchieven bewaren er talrijke sporen van; de oudste opgespoorde vermelding, uit 1636, gaat over de verpachting en het monopolie, de “estanco”, van de brandewijn. Het dossier brengt de verspreiding in Amerika ook in verband met het feit dat een graaf van Chinchón onderkoning van Peru was, zonder daar bewijs voor te leveren.

Aan het eind van de 19e eeuw presenteren de wijnbouwers, verenigd in een Sociedad de Cosecheros de Vino, Vinagre y Aguardiente, hun anijsdrank op de wereldtentoonstelling van Parijs in 1889 en die van Chicago in 1893; het dossier zegt dat zij er twee gouden medailles van meebrengen. Dit genootschap bevordert de overgang naar industriële productie en botteling. In 1991 erkent de Gemeenschap Madrid de geografische benaming “Chinchón” en keurt het reglement ervan goed, dat in 1994 door het Spaanse ministerie van Landbouw wordt bekrachtigd.

In het glas

Kleurloos en helder heeft de anís de Chinchón een duidelijke, intense geur en smaak van groene anijs, zonder ander aroma. De tekst noemt “gekookte” tonen die eigen zijn aan het distillaat, sterker aanwezig in de “100 por 100 destilado”. Het dossier meldt dat hij ook in de keuken wordt gebruikt, tot in desserts.

Hoe we het weten
Wat deze erkenning beschermt

Een geografische aanduiding of een oorsprongsbenaming waarborgt een herkomst en de naleving van een gecontroleerd productdossier. Ze zegt niets over de kwaliteit van een bepaalde fles, noch over het ambachtelijke karakter van de producent: ze is een garantie van herkomst en methode, geen beoordeling.

Over de getoonde positie

Omdat voor deze vermelding geen officiële afbakening als open data is gepubliceerd, is het punt op de kaart een indicatieve markering — een stad of een grondgebied — en niet de omtrek van het gebied. Het situeert, het bakent niet af.

De distilleerderijen van dit gebied

De inventarisatie van de producenten in dit gebied is gaande. Dit niveau van het corpus — de distilleerderij, haar geschiedenis, haar productiemiddelen, haar archieven — is het volgende documentaire werkterrein van de Atlas. U kunt eraan bijdragen.

Bronnen en validatie

Bronnen van het corpus
Benamingen en statussen: eAmbrosia, het officiële register van de geografische aanduidingen van de Europese Unie. Geometrieën: INAO, Délimitation des aires géographiques des SIQO (27-07-2026), Licence Ouverte v2.0, geherprojecteerd naar WGS84.
Dossierreferentie
PGI-ES-02017 eAmbrosia-register van de Europese Unie
Bescherming in de Unie
Sinds 12 juni 1989 Article 37 of Regulation 2019/787 — eAmbrosia-inventaris van 17 november 2026
Corpus bijgewerkt op
1 augustus 2026
Validatie
Eerste versie Corpus in opbouw. Elke vermelding wordt geverifieerd en van bronnen voorzien vóór validatie door de toekomstige wetenschappelijke raad. De beschermingsstatus en de wijze van lokalisering staan bij elke vermelding: een door een productdossier afgebakend gebied en een referentiepunt in een stad hebben niet dezelfde waarde.

Een fout melden of aanvullen Terug naar de Atlas