Naar de inhoud

Deze pagina is automatisch vertaald uit het Frans. Zij is niet nagelezen door een moedertaalspreker: de Franse versie is bindend. Lees de Franse versie

N2 · terroir / geografische aanduiding

Ouzo — GA


Ligging
Griekenland en Cyprus38.98 / 26.37
Bescherming
Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese UnieDossier PGI-CY+GR-01828 · in de Unie sinds 13 februari 2008
Validatie
Eerste versiein afwachting van de wetenschappelijke raad
Situatiekaart: de indicatieve positie van Ouzo, zonder contour. Schaal: 250 km. De omgeving. Er staan nog 3 Atlas-items op.

Kleur: Planten, zoals in de Atlas. Elk naburig item leidt naar zijn pagina; het inzetkaartje rechtsboven opent het wijde overzicht.

PlantenDruifAnder fruitGranen Indicatieve markering — een punt, en niets meer Indicatieve positie — er is geen contour geladen

De anijsdrank van Griekenland en Cyprus: een alcohol van landbouwoorsprong, gedistilleerd in koperen distilleerketels met zaden van anijs, venkel en andere planten, daarna geassembleerd en met water verdund. Elke distilleerderij behoudt haar eigen recept van zaden en specerijen, waarin een beetje mastiek kan zitten, de hars van een mastiekboom van het eiland Chios.

Wat het onderscheidt

Ouzo is geen druiven-eau-de-vie: hij vertrekt van een neutrale alcohol die wordt gearomatiseerd, en het Europese recht eist dat minstens een vijfde van zijn alcohol met de zaden is gedistilleerd. Hij wordt door twee landen gedeeld en wordt volledig in Griekenland of volledig op Cyprus gemaakt; zijn naam mag niet vergezeld gaan van de woorden “Grieks” of “Cypriotisch”. Vijf regionale ouzo's zijn eveneens beschermd: van Mytilini, van Plomari, van Kalamata, van Thracië en van Macedonië.

Hoe het wordt gemaakt

De zaden en de planten, vooral groene anijs, maar ook venkel, mastiek van Chios, koriander, kardemom of citrusschillen, laat men vaak twaalf tot vierentwintig uur trekken in alcohol en water. Het geheel wordt langzaam gedistilleerd, in acht tot vierentwintig uur, in discontinue koperen distilleerketels van ten hoogste 1 000 liter. De eerste liters, de “voorloop”, worden verworpen; de laatste, de “naloop”, worden apart gehouden en soms bij de volgende distillatie opnieuw doorgehaald. Alleen het “hart”, dat 55 tot 80 % vol. haalt, gaat in de ouzo.

Dit distillaat wordt vervolgens geassembleerd met alcohol die zonder distillatie is gearomatiseerd, eventueel gezoet, en met water verdund tot minstens 37,5 % vol. Ouzo mag niet meer dan 50 gram per liter droge stof bevatten, dat wil zeggen opgeloste stoffen, suiker inbegrepen. Hij rust ongeveer een maand in een kuip en wordt dan gefilterd en gebotteld in het land waar hij is gemaakt. Wanneer al zijn alcohol afkomstig is van de distillatie met de zaden, mag het etiket de vermelding “100 % distillatie” dragen.

Een verhaal

De oorsprong van de naam berust op een anekdote van de Griekse taalkundige Achilleas Tzartzanos. In Tyrnavos, in Thessalië, tijdens de laatste jaren van de Ottomaanse overheersing, tussen 1878 en 1881, zou een koopman die een opnieuw gedistilleerde raki proefde, die hebben vergeleken met de beste zijden cocons van de streek, die naar Europa werden verscheept met de vermelding “uso Massalia”, “voor gebruik in Marseille”. Het verhaal wordt veel herhaald, maar niets maakt het mogelijk het vast te stellen.

Volgens het technisch dossier scheidt een Griekse wet van 1917 twee producten: ouzo, gemaakt van ethylalcohol door erkende distillateurs, en tsipouro, door de wijnbouwers uit druivendraf gedistilleerd voor eigen gebruik. In 1989 behoudt de eerste Europese verordening inzake gedistilleerde dranken de naam ouzo voor Griekenland. Cyprus, dat hem ook produceert, deelt hem sinds zijn toetreding tot de Unie in 2004.

In het glas

Kleurloos ruikt ouzo naar anijs, naargelang de distilleerderij aangevuld met venkel, mastiek of specerijen. Traditioneel wordt hij in kleine hoeveelheden geschonken, in de “ouzeri” of de “mezedopolia”, altijd bij mezze, zeevruchten of kleine gefrituurde gerechten. Vroeger voegde men er aan tafel water aan toe. Tegenwoordig doet men er vaker ijs in.

Hoe we het weten
Wat deze erkenning beschermt

Een geografische aanduiding of een oorsprongsbenaming waarborgt een herkomst en de naleving van een gecontroleerd productdossier. Ze zegt niets over de kwaliteit van een bepaalde fles, noch over het ambachtelijke karakter van de producent: ze is een garantie van herkomst en methode, geen beoordeling.

Over de getoonde positie

Omdat voor deze vermelding geen officiële afbakening als open data is gepubliceerd, is het punt op de kaart een indicatieve markering — een stad of een grondgebied — en niet de omtrek van het gebied. Het situeert, het bakent niet af.

De distilleerderijen van dit gebied

De inventarisatie van de producenten in dit gebied is gaande. Dit niveau van het corpus — de distilleerderij, haar geschiedenis, haar productiemiddelen, haar archieven — is het volgende documentaire werkterrein van de Atlas. U kunt eraan bijdragen.

Bronnen en validatie

Bronnen van het corpus
Benamingen en statussen: eAmbrosia, het officiële register van de geografische aanduidingen van de Europese Unie. Geometrieën: INAO, Délimitation des aires géographiques des SIQO (27-07-2026), Licence Ouverte v2.0, geherprojecteerd naar WGS84.
Dossierreferentie
PGI-CY+GR-01828 eAmbrosia-register van de Europese Unie
Bescherming in de Unie
Sinds 13 februari 2008 Article 37 of Regulation 2019/787 — eAmbrosia-inventaris van 17 november 2026
Corpus bijgewerkt op
1 augustus 2026
Validatie
Eerste versie Corpus in opbouw. Elke vermelding wordt geverifieerd en van bronnen voorzien vóór validatie door de toekomstige wetenschappelijke raad. De beschermingsstatus en de wijze van lokalisering staan bij elke vermelding: een door een productdossier afgebakend gebied en een referentiepunt in een stad hebben niet dezelfde waarde.

Een fout melden of aanvullen Terug naar de Atlas