Naar de inhoud

Deze pagina is automatisch vertaald uit het Frans. Zij is niet nagelezen door een moedertaalspreker: de Franse versie is bindend. Lees de Franse versie

N1 · categorie

Druivendraf-eau-de-vie


Familie
Enkelvoudige gedistilleerde drank
Grondstoffen
Druif
Plaats van oorsprong
Frankrijk

Een brandewijn gedistilleerd uit druivendraf, wat er na het persen van de druif overblijft: schillen, pitten, soms steeltjes. De meeste wijngebieden in het oosten en zuiden van Frankrijk hebben de hunne, van Champagne en de Elzas tot de Languedoc, en elke marc draagt het spoor van zijn druivenrassen.

Om te onthouden

Marc is de gedistilleerde drank van de wijnbouwer voordat hij die van de distillateur is: zijn grondstof is een restproduct van de wijnbereiding, geen eigen oogst.

Hoe het wordt gemaakt

Druivendraf wordt niet als zodanig gedistilleerd. Die van rode wijnen is tijdens de inweking al met het sap gegist; die van witte en rosé wijnen, geperst vóór elke gisting, bevat nog suiker en moet op zijn beurt gisten. In alle gevallen drukt men hem luchtdicht aan, in een silo, een kuip of een gesloten zak, zodat hij niet bederft. De productdossiers leggen vaak een maximale termijn vast tussen het persen en dat luchtdicht afsluiten; snel werken beperkt ook de methanol, een alcohol die ontstaat bij de afbraak van de pectines in de schillen.

Als vaste stof wordt druivendraf vaak gedistilleerd in toestellen met vaten (alambics à vases): men legt hem in manden waar de stoom doorheen trekt, die zich met alcohol beladt voordat hij in een kleine koperen kolom komt. Andere streken gebruiken de pot still, in twee stookgangen. De distillatie vindt plaats in de winter na de oogst; nog steeds trekt in veel wijngebieden een rondtrekkende distillateur van dorp tot dorp. De brandewijn wordt daarna kleurloos verkocht, na een rustperiode in een kuip, of gerijpt op eikenhouten vaten.

Een verhaal

In 1782 schrijft de historicus Legrand d'Aussy dat men pas tegen het eind van de 17e eeuw op het idee kwam brandewijn uit druivendraf te winnen. Om de wijnbrandewijnen te beschermen, verbiedt een koninklijke verklaring van 24 januari 1713 elke andere brandewijn dan die van wijn te maken, en noemt ze druivendraf onder de verboden grondstoffen, samen met stropen, melasse, granen, droesem, bier en mede.

De distillatie van druivendraf heeft zich in de wijngebieden echter gehandhaafd, op de boerderij of bij de rondtrekkende distilleerketel. Van de jaren 1940 tot de jaren 1960 verkrijgen de meeste grote wijngebieden voor hun marc een gereglementeerde oorsprongsbenaming, de voorloper van de huidige geografische aanduidingen.

In het glas

Kleurloze marc, na enkele maanden rust in een kuip, behoudt het fruit en de bloemen van de druif, vaak met een rustiekere toets. Gerijpt op vat krijgt hij een amberkleur en tonen van gedroogde vruchten, vanille en roostering.

In de wijnstreken werd hij traditioneel aan het eind van de maaltijd geschonken, als digestief.

De kleur, en wat die aan het handwerk dankt

Amber die verdiend moet worden — een jaar op hout vóór elke bijsturing. Bekijk de zes manieren om kleur te geven

Terroirs en geografische aanduidingen

De erkende productiegebieden die in de Atlas aan deze categorie gekoppeld zijn.

  • Marc champenois Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Frankrijk
  • Marc d'Alsace Gewurztraminer Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Frankrijk
  • Marc d'Auvergne Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Frankrijk
  • Marc de Bourgogne Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Frankrijk
  • Marc de Provence Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Frankrijk
  • Marc de Savoie Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Frankrijk
  • Marc des Côtes-du-Rhône Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Frankrijk
  • Marc du Bugey Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Frankrijk
  • Marc du Jura Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Frankrijk
  • Marc du Languedoc Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Frankrijk
  • Grappa Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Italië
  • Orujo de Galicia Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Spanje
  • Tsipouro Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese Unie · Griekenland
  • Chacha Nationale oorsprongsbenaming, buiten het register van de Unie · Georgië

Bronnen en validatie

Bronnen van het corpus
Benamingen en statussen: eAmbrosia, het officiële register van de geografische aanduidingen van de Europese Unie. Geometrieën: INAO, Délimitation des aires géographiques des SIQO (27-07-2026), Licence Ouverte v2.0, geherprojecteerd naar WGS84.
Corpus bijgewerkt op
1 augustus 2026
Validatie
Eerste versie Corpus in opbouw. Elke vermelding wordt geverifieerd en van bronnen voorzien vóór validatie door de toekomstige wetenschappelijke raad. De beschermingsstatus en de wijze van lokalisering staan bij elke vermelding: een door een productdossier afgebakend gebied en een referentiepunt in een stad hebben niet dezelfde waarde.

Een fout melden of aanvullen Terug naar de Atlas