N2 · terroir / geografische aanduiding
Ron de Guatemala — GA
- Ligging
- Quetzaltenango en de Stille Oceaankust, Guatemala14.84 / -91.52
- Bescherming
- Geografische aanduiding geregistreerd in de Europese UnieDossier PGI-GT-01827 · in de Unie sinds 15 maart 2010
- Validatie
- Eerste versiein afwachting van de wetenschappelijke raad
Kleur: Suikerriet, zoals in de Atlas. Elk naburig item leidt naar zijn pagina; het inzetkaartje rechtsboven opent het wijde overzicht.
Een rum uit Guatemala, gedistilleerd uit de “miel virgen”, de “maagdelijke honing” van suikerriet, het door verdamping ingedikte sap, en daarna gerijpt op eikenhouten vaten in Quetzaltenango, in de bergen in het westen van het land. Het riet komt uit twee departementen aan de Stille Oceaankust, Retalhuleu en Suchitepéquez.
Het riet groeit in de tropische vlakte, maar de rum rijpt in de bergen, in Quetzaltenango, op meer dan 2 300 meter hoogte, waar de gemiddelde temperatuur rond 15 °C ligt. De technische fiche ziet daarin een tragere rijping, door de koelte en een zuurstofarmere lucht: het omgekeerde van de tropische pakhuizen, waar de warmte de uitwisseling met het hout versnelt.
Hoe het wordt gemaakt
Het riet, na twaalf maanden rijp, wordt van november tot mei gesneden, van het einde van het regenseizoen tot het droge seizoen, en binnen 36 uur gemalen. Het sap wordt door verdamping tot een dikke stroop ingedikt, de “miel virgen”, en daarna met kalk geklaard. Het is hier dus geen melasse, residu van de suikerbereiding, die wordt gedistilleerd, maar het sap zelf, ingedikt. De gisting wordt op gang gebracht door een gist, Saccharomyces cerevisiae, die volgens de technische fiche uit ananas is gewonnen, en de distillatie gebeurt in een continue kolom.
Met water uit nabije bronnen teruggebracht tot 60 % vol. gaat de rum in vaten van wit eikenhout, Amerikaans of Europees, in pakhuizen die niet hermetisch gesloten zijn. De vermeldingen gaan van “Solera” tot “Solera Gran Reserva Especial”: de “Reserva”-rums gaan door vaten die al wijn of andere brandewijnen hebben bevat, de hoogste vermeldingen door twee, daarna drie soorten van deze vaten. De rums worden daarna geassembleerd, verdund en in een houten kuip te rusten gelegd. De technische fiche legt geen minimale rijpingsduur vast.
Een verhaal
Op 15 maart 2010 vraagt de nationale vereniging van fabrikanten van alcoholen en likeuren van Guatemala de Europese Unie om de naam “Ron de Guatemala” te beschermen. Frankrijk en verscheidene Franse rumproducenten verzetten zich daartegen: volgens hen zou de Guatemalteekse definitie van rum, waarnaar de aanvraag verwijst, de Europese regels inzake aroma's, kleurstoffen, zoetstoffen en grondstoffen niet naleven.
De Europese Commissie wijst deze bezwaren op 3 februari 2014 van de hand. Ze merkt op dat de aanvraag een product beschrijft dat voldoet aan de Europese definitie van rum, onderworpen aan strengere regels dan de gewone rum van het land, en schrijft de naam in. In Guatemala zelf is de “Ron de Guatemala” beschermd als oorsprongsbenaming.
In het glas
De kleur gaat van amber tot goud, soms met roodachtige weerschijn. De technische fiche beschrijft aroma's van suikerriet, “krachtig wijnachtige” tonen uit de gisting, daarna die van het hout, en een mond die van zoet tot droog gaat.
Hoe we het weten
Een geografische aanduiding of een oorsprongsbenaming waarborgt een herkomst en de naleving van een gecontroleerd productdossier. Ze zegt niets over de kwaliteit van een bepaalde fles, noch over het ambachtelijke karakter van de producent: ze is een garantie van herkomst en methode, geen beoordeling.
Omdat voor deze vermelding geen officiële afbakening als open data is gepubliceerd, is het punt op de kaart een indicatieve markering — een stad of een grondgebied — en niet de omtrek van het gebied. Het situeert, het bakent niet af.
De distilleerderijen van dit gebied
De inventarisatie van de producenten in dit gebied is gaande. Dit niveau van het corpus — de distilleerderij, haar geschiedenis, haar productiemiddelen, haar archieven — is het volgende documentaire werkterrein van de Atlas. U kunt eraan bijdragen.
Bronnen en validatie
- Bronnen van het corpus
- Benamingen en statussen: eAmbrosia, het officiële register van de geografische aanduidingen van de Europese Unie. Geometrieën: INAO, Délimitation des aires géographiques des SIQO (27-07-2026), Licence Ouverte v2.0, geherprojecteerd naar WGS84.
- Dossierreferentie
- PGI-GT-01827 eAmbrosia-register van de Europese Unie
- Bescherming in de Unie
- Sinds 15 maart 2010 Official Journal C 317 23.9.2017 — eAmbrosia-inventaris van 17 november 2026
- Corpus bijgewerkt op
- 1 augustus 2026
- Validatie
- Eerste versie Corpus in opbouw. Elke vermelding wordt geverifieerd en van bronnen voorzien vóór validatie door de toekomstige wetenschappelijke raad. De beschermingsstatus en de wijze van lokalisering staan bij elke vermelding: een door een productdossier afgebakend gebied en een referentiepunt in een stad hebben niet dezelfde waarde.